ونسان ويليام وان گوگ در سيام مارچ 1853 در شهر گروت زندرت واقع در جنوب هلند به دنيا آمد.
او بزرگترين پسر تئودوراس وان گوگ (كشيش) و آناكرنلينا كاربنتس بود و چند سال بعد از تولد او يعني
در سال 1857 برادر مورد علاقهي ونسان(تئو) به دنيا آمد.که به او کمک زیادی کرد.
فرزند یک کشیش پروتستان بود.و سالهای جوانی را به کارهای مختلفی پرداخت.او نامه های فراوانی
برای تئو می نوشت و شاید تئو تنها کسی بود که به و انگوگ کمک کرد
در یکی از نامه هایش به برادرش نوشت: «گاهی چنين احساس میكنم كه سوار بر كشتیای هستم
كه در كام طوفان است، اين هنگامی است كه دغدغهها و غمها بيش از حد به من روی میآورند؛
باری، گرچه میدانم كه دريا خطرهائی پيش میآورد و در او بيم غرق شدن میرود، با اينهمه دريا را
خيلی دوست دارم و در مقابل خطرهای آينده احساس آرامشی میكنم.»
در سال 1876 به عنوان معلم و معاون يك مبلغ مذهبي در يك مدرسه شبانه روزي كار ميكند
او به مذهب پروتستان علاقه پيدا ميكند و خدمت به فقيران دغدغه فكري او ميشود و بعد از اينكه از
كار در يك مدرسه الهيات منع ميشود به يك منطقه حفاري معدن زغال سنگ به عنوان مبلغ غير روحاني
ميرود و در اين زمان است كه از دين تنفر شديد پيدا ميكند.
او مينويسد «بايد سعي كنيم معناي واقعي كار هنرمندان بزرگ را بفهميم استادان مسلم و چيره دست
در شاهكارهايشان ما را به دو صورت به سوي خدا هدايت ميكنند يكي آن را در كتابي مينويسد و
ميگويد و ديگري در تابلو نقاشي»
در سال 1880 براي فراگيري هنر نقاشي به بروكسل رفت و پس از چندي تصميمميگيرد كه يك نقاش
شود در حالي كه هيچ كس نميتوانست استعداد بي نظيرش را در اين كار حدس بزند.
ونسان هويت هنري خود را با رنگهاي تاثير گذار و سادهاش اما با تركيبات فراموش نشدني خود شكل داد.
او كارگاهي در لاهوگ اجاره كرد و اولين نقاشي آبرنگ خود را در سال 1882 خلق كرد و در سال
1884 بيشتر تابلوهايش تصوير گر زندگي روستايي بودند و در بيشتر نقاشيهايش رنگهاي تيره به كار
رفته بودند كه در سبك پاريس رايج نبود زيرا نقاشان احساسگرا در آن زمان بيشتر رنگ روشن در
تابلوهايشان استفاده ميكردند.
در سال 1885 تابلو رنگ روغن سيب زميني خواران که تابلوی معروف وی میباشد را در سایز بزرک خلق کرد
در اوايل كارش بيشتر از رنگهاي خاكستري و قهوهاي استفاده ميكرد و اين
رنگهاي تيره به تدريج جاي خود را به رنگهاي زرد، قرمز، سبز و آبي دادند.
او براي خواهرش مينويسد قصدم اين است كه پرترههاي گوناگون متعلق به
يك نفر را نشان دهم يكي از آخرين پرترههاي ونسان كه در پاريس كشيده پرتره
خودش بود كه بيانگر تصوير دراماتيك شخصي و هويت هنري اوست.
ونسان سبكهاي مختلفي را تجربه كرد مانند نقاشي سنتي، امپرسيونيسم و نئوامپرسيونيسم، رنگ
كردن به شيوه نقطهگذاري، كپي از آثار هنرمندان ديگر، عكسهاي چاپي ژاپني ، پرترههاي پر احساس و چشمانداز مناظر طبيعي.
اما به طور كلي سبك نقاشي وانگوگ را ميتوان پست امپرسيونيسم ناميد چون بيشتر آثارش دوره
تناوبي زمان قديم را براي رفتن به ماوراي آن دنبال ميكند
اين سبك به غنيمت شمردن احساسهاي روزانه يا استفاده از كار با قلم موي رها شده روي صفحه و به
كارگيري رنگهاي روشن تاكيد ميكند و به همين خاطر به كار بردن رنگهاي افراطي و كار با قلممو به
سبك امپرسيونيسم در آثار وانگوگ سبكي را به وجود آورد كه نقاشان احساسيگراي بعد از خود را بسيار تحت تاثر قرار داد.
در تمام نقاشيهاي وانگوگ توجه زيادي به جزئيات چيزهايي مانند رنگ و تركيب شده است و هنوز تعداد
زيادي از تابلوهاي پرتره آن به نظر نامتعادل ميرسد مطالعه دقيق روي آثار ونگوگ نشان ميدهد كه او
دقت لازم براي رسيدن به شخصيت كامل مدلهايش انجام داده است و اين موارد است كه سبك بينظير او را ميسازند
آثار وان گوگ نه تنها از نظر منتقدين هنرمند و دانش پژوهان بلكه از نظر عاشقان نياموخته هنر نقاشي از
ارزشمندترين آثار قابل درك در سراسر جهان است
وانگوگ از داد و ستد هنر متنفر بود و در طول زندگيش فقط يك تابلو را فروخت و شهرت او بيشتر بر اساس آثار سه سال آخر از دوره كوتاه كاري ده ساله اواست.
رنگهاي برجسته و كار با قلمموي زبر و درشت و نقشهاي برجسته آن نشان از دلتنگي و اضطراب ناشي از بيماري رواني او را ميدهد كه همين بيماري او را به سمت خودكشي راند و در 27 جولاي 1890 در سن 37 سالگي به مزرعه گندم ميرود و به سينهاش شليك ميكند و دو روز بعد از آن از دنيا ميرود. جسدش را با گلهاي زرد آفتابگردان (رنگ مورد علاقهاش) به خاك ميسپارند و شش ماه بعد از آن نيز برادرش تئو فوت ميكند.
زماني كه زندگي ونسان وانگوگ به پايان رسيد اين نابغه هنر، جهان را با 1600 اثر هنري بي نظير ترك كرد و به طور كلي ونسان وانگوگ بعد از رامبراند بزرگترين نقاش هلندي است .
يكي از تابلوهاي معروف ونگوگ تابلوي «اتاق خواب» اوست كه برجستهترين وجه آن سر هم كردن دقيق در تقابل رنگها و رنگآميزي ضخيم و چشمانداز منحضر به فرد آن است
او با استفاده از رنگهاي نارنجي ، آبي، زرد، بنفش و قرمز و سبز سعي كرد كه مفهوم استراحت و خواب را انتقال دهد. او اين اتاق خواب را با سادگي كامل نمايش مي دهد
تابلو زيباي ديگر ونگوگ شب پر ستاره است كه شايد مهمترين تابلوي ونسان وانگوگ به حساب آيد و فوراً به خاطر سبك بي نظيرش معروف شد دهد
تابلوي مزرعه گندم با كلاغها در جايگاه يكي از قويترين و تند خوترين تابلوهاي وانگوگ قرار دارد و احتمالاً تفسير و شرح اين اثر متنوعتر از ديگر آثار وانگوگ است
عدهاي بيان ميكنندكه تفكر خودكشي وانگوگ در اين تابلو مشهود است در صورتي كه افرادي ديگر در آن سوي منظره صوري، ديدگاه سادهاي را كاوش ميكنند.
از نظر عده زيادي مزرعه گندم با كلاغها آخرين اثر ونگوگ است
